همین قرصای خواب آور شرفدارن به نامردا
چه میدونن از این احساس غزل بازا وبی دردا
بذار تو "والیوم گم شم مثه شب توی دلتنگی
نشو پابند من بانو تو "تابو" ی شب سنگی.....
*
نه نقاشم شبیه تو بشم یک عالمه تصویر
که سهراب رو نه اون رستم... بخاکش میکشه تقدیر......
*
تو میتونی" پرنسس" شی ـ همون جوری که من ساختم ـ :
یه روبند از ملودی ها روی پیشونیت انداختم
بذاری رو سرت بانو همه دستاتو می بوسن
ترانه ؟؟ نه!! لباس شب!.....هزاران دل که ماءیوسن!!
منم یک گوشه تنهایی تورو از دور میبینم
تورو از دور میبوسم..یه آه خیس میچینم
یکی اشکامو میبینه یکی دردم رو می دونه
لباس شب تنش اما برای من نمیمونه.......
*
بیا بایک غزلواره لباس شب بدوز از نو
من و یک انجمن تشنه
دوباره شو
همون
بانو
******************
(۲)
تو که عاشق تری از من! بگو قصه رو از اول
جای گل بگو کی کاشته رو زمین این همه تاول
بگو کی تو سرنوشتم شب توفانی کشیده
جلوی دوست دارم ها سد سیمانی کشیده.....
*
چرااین همه ترانه داره سیر قهقهرایی
واسه چی رو کول شعر توبره غزل گدایی؟؟
*
حالا نوبت تو خوبه نگو که حرفی نداری
حرفای نگفتنی رو به امید من نذاری
که تو چشمات جاگذاشتم همه ی بهانه هامو
از رو دست تو نوشتم..نت به نت ترانه هامو
شب شعره توی چشمات!!آره...خیلی سری از من
غصه هاتو بگو تنها تو که عاشقتری ازمن
